Ξεδιψώντας με θαλασσινό νερό

Αν υπάρχει κάτι που προκαλεί εντύπωση στα τουριστικά υπερανεπτυγμένα παράλια της Νότιας Ισπανίας δεν είναι η οικοδομική έξαρση ούτε τα στίφη των επισκεπτών, είναι οι κήποι. Περίτεχνοι, πλούσιοι και με κυρίαρχη την παρουσία του γκαζόν κι όχι των κάκτων, οι κήποι αποτελούν όαση δροσιάς μέσα σε ένα άνυδρο τοπίο που μοιάζει με την έρημο της απέναντι αφρικανικής ακτής.
Εύλογα προκύπτει το ερώτημα: σε μια περιοχή με τεράστιο πρόβλημα λειψυδρίας πώς μπορεί κανείς να συντηρήσει τόσο απαιτητικούς στο πότισμα κήπους. Αντλώντας νερό από τη θάλασσα, έρχεται η απάντηση των τοπικών αρχών, οι οποίες έχουν επενδύσει μαζικά σε υποδομές αφαλάτωσης για να δημιουργήσουν μια πράσινη λωρίδα κατά μήκος της νότιας ακτής της Ισπανίας.
Η συνταγή αυτή, όμως, είχε πολλούς επικριτές μεταξύ του οικολογικού κινήματος που απέρριπταν την αφαλάτωση ως μια τεχνολογία που απαιτεί την κατανάλωση τεράστιων αποθεμάτων καυσίμων και προκαλεί δυσανάλογα μεγάλη ζημιά στο περιβάλλον. Ελάχιστα είναι τα μεγάλα εργοστάσια αφαλάτωσης που έχουν καρποφορήσει και τα περισσότερα εξ αυτών βρίσκονται στη Μέση Ανατολή, η οποία διαθέτει άφθονο χρήμα - για να κάψει.
Ωστόσο, το τολμηρό πείραμα μιας αυστραλιανής πόλης, του Περθ, έρχεται να αποκαταστήσει την αφαλάτωση ως μέθοδο αντιμετώπισης του προβλήματος της λειψυδρίας.
Το προϋπολογισμού 360 εκατ. δολαρίων εργοστάσιο αφαλάτωσης του Περθ, το οποίο ξεκίνησε να λειτουργεί το 2006, "ρουφάει" 190.000 λίτρα νερού από τον Ινδικό Ωκεανό κάθε λεπτό. Το νερό αυτό περνάει στη συνέχεια μέσα από ειδικά φίλτρα τα οποία διαχωρίζουν το αλάτι αποδίδοντας περίπου 90.000 λίτρα πόσιμου νερού, αρκετά ώστε να ικανοποιήσουν το ένα πέμπτο των αναγκών του Περθ.
Το μεγάλο πλεονέκτημα του εργοστασίου, όμως, έχει να κάνει με τον αντίκτυπό του στο περιβάλλον. Οι εγκαταστάσεις αντλούν ενέργεια όχι από πετρέλαιο ή κάρβουνο, το οποίο θα είχε ως συνέπεια υψηλές εκπομπές αερίων ρύπων, αλλά από ένα κοντινό αιολικό πάρκο.
Το μοντέλο αυτό αποδείχθηκε τόσο αποτελεσματικό ώστε η τοπική κοινωνία να δώσει την έγκρισή της για τη δημιουργία ενός νέου εργοστασίου αφαλάτωσης, προϋπολογισμού 875 εκατ. δολαρίων.
Το πείραμα του Περθ έρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο κατά την οποία το νερό αποκτά ως φυσικός πόρος σημασία αντίστοιχη με εκείνη του πετρελαίου. Η κατανάλωση νερού αυξάνεται όσο και η αντίστοιχη ζήτηση για καύσιμα σε οικονομίες με ραγδαία οικονομική αντάπτυξη όπως η Κίνα και η Ινδία, οι οποίες τυγχάνει να φιλοξενούν τα δύο πέμπτα του παγκοσμίου πληθυσμού.
Η επιτυχία του Περθ αποτέλεσε παράδειγμα προς μίμηση και για άλλες πόλεις της Αυστραλίας. Ενα τεράστιο εργοστάσιο αφαλάτωσης κατασκευάζεται κοντά στη Μελβούρνη, ενώ οι επενδύσεις σε ανάλογες υποδομές έχουν ήδη δρομολογηθεί στην Ισπανία και στην Ινδία. Ακόμα και το Λονδίνο σχεδιάζει την κατασκευή του δικού του εργοστασίου αφαλάτωσης κατά μήκος του ποταμού Τάμεση.
ΤΟ ΝΕΡΟ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ
Το 70% των παγκόσμιων αποθεμάτων γλυκού νερού είναι παγιδευμένο στους πάγουςΛιγότερο από το 1% των παγκοσμίων αποθεμάτων πόσιμου νερού είναι διαθέσιμο για άμεση χρήση
Εξι χώρες (Βραζιλία, Ινδονησία, Καναδάς, Κίνα, Κολομβία και Ρωσία) κατέχουν το 50% των παγκόσμιων αποθεμάτων γλυκού νερού.
Το εν τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε περιοχές με ελλείψεις νερού.

Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.ethnos.gr

Σχετικός δεσμός:

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11900&subid=2&tag=8773&pubid=2076741

Δεν πίνειs νερό, πίνειs... λύματα

Αντιμέτωπες με το φάσμα της λειψυδρίας απειλούνται να τεθούν μετά την προσεχή δεκαετία οι περισσότερες αμερικανικές πολιτείες, καθώς η κατάχρηση της κατανάλωσης του νερού από τους κατοίκους, η ταχεία πληθυσμιακή αύξηση και οι κλιματικές αλλαγές οδηγούν χρόνο με τον χρόνο στη μείωση των υδάτινων αποθεμάτων και των όποιων πηγών του υπεδάφους των ΗΠΑ.

Ωστόσο, στην Καλιφόρνια φαίνεται ότι οι αρμόδιοι φορείς έχουν αρχίσει να μαγειρεύουν πριν... διψάσουν, καθώς από τον Ιανουάριο του 2008 έχουν θέσει σε λειτουργία ένα από τα πιο αποτελεσματικά συστήματα βιολογικού καθαρισμού του νερού που προέρχεται κυρίως από το... αποχετευτικό δίκτυο της Πολιτείας.

Το «νερό» που περιέχει ο νιπτήρας πάνω δεξιά έχει σε απόχρωση βαθύ καφέ, αυτό που βρίσκεται στον μεσαίο είναι ελαφρώς κιτρινωπό, ενώ στον αριστερό, το νερό είναι διάφανο, παραπέμποντας σε αυτό που τρέχει από τις οικιακές βρύσες. Εκτός από την Καλιφόρνια, παρόμοιες εγκαταστάσεις ανακύκλωσης νερού λειτουργούν σε Σιγκαπούρη, Ναμίμπια και Αυστραλία.
Πρόκειται για τις μεγαλύτερες, τις πιο σύγχρονες εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού ύδατος, το οποίο μπορεί να περιέχει κάθε είδους μολυσματική ουσία. Με αυτό το σύστημα και τη μέθοδο «ανακύκλωσης» του ακάθαρτου νερού οι επικεφαλής του προγράμματος ευελπιστούν να λύσουν οριστικά το διαγραφόμενο πρόβλημα της λειψυδρίας όχι μόνο των ΗΠΑ, αλλά και άλλων περιοχών του πλανήτη.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι το κυρίως σύστημα διήθησης του ακάθαρτου νερού, το οποίο αποτελείται από τρεις διαδοχικούς ειδικούς ατσάλινους νιπτήρες, δύναται να καταστήσει εφικτή τη λύση του προβλήματος της λειψυδρίας. Το «νερό» που περιέχει ο πρώτος στη δεξιά πλευρά είναι αφρίζον και έχει βαθύ καφέ απόχρωση, αυτό που βρίσκεται στον μεσαίο είναι ελαφρώς κιτρινωπό, ενώ στον τελευταίο, αριστερό νιπτήρα, το νερό είναι διάφανο, παραπέμποντας σε αυτό που τρέχει από τις οικιακές βρύσες.
Τις εγκαταστάσεις επισκέπτονται σχεδόν καθημερινά πολίτες από κάθε γωνιά των ΗΠΑ και όχι μόνο, οι οποίοι έχουν μάλιστα την ευκαιρία να δοκιμάσουν το συγκεκριμένο νερό.
Κάθε φορά που κάποιος δοκιμάζει νερό από τον αριστερό νιπτήρα προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση στον Μάικλ Μάρκους, τον γενικό διευθυντή της υπηρεσίας διανομής νερού της κομητείας Οραντζ. Ο 53χρονος υπεύθυνος των εγκαταστάσεων στη Φαουντέιν Βάλεϊ έχει ως αποστολή να προβάλλει το - κόστους μισού δισεκατομμυρίου δολαρίων - έργο και τα αποτελέσματα των πολυετών ερευνών και πειραμάτων στην αμερικανική κοινωνία, πείθοντάς την για την καθαρότητα και τη μη επικινδυνότητα του ανακυκλωμένου ύδατος, ήτοι τον αποτελεσματικό διαχωρισμό μεταξύ φρέσκου και ακάθαρτου νερού.
«Αυτό εδώ είναι ένα φωτεινό πρότυπο για τον υπόλοιπο κόσμο. Είναι καθαρό όπως το απιονισμένο νερό. Δεν περιέχει την παραμικρή ανόργανη ουσία», επισημαίνει ο Μάρκους.
Ηταν στραβό το... κλίμα. Σε μια πολιτεία όπως η Καλιφόρνια, της οποίας ο πληθυσμός αυξάνεται ταχύτατα και οι κάτοικοι δεν γνωρίζουν τι εστί οικονομία κατανάλωσης νερού, εκτιμάται ότι η έλλειψη ενός εκ των πολυτιμότερων στοιχείων της φύσης θα καταστεί μείζον πρόβλημα στο εγγύς μέλλον. Αν εξαιρέσει κανείς το κλίμα που επικρατεί στις ερημώδεις εκτάσεις στο νότιο τμήμα της, η Καλιφόρνια συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους παραγωγούς οπωροκηπευτικών των ΗΠΑ. Και οι κλιματικές αλλαγές δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Η σφοδρότητα και η συχνότητα των βροχοπτώσεων μειώνονται συνεχώς, οι ποταμοί και οι λίμνες «στεγνώνουν», το θαλασσινό νερό αναμειγνύεται με τα αποθέματα νερού, καθιστώντας το γλυκό νερό αλμυρό...
Η κατάσταση διαφέρει ελάχιστα και σε άλλες Πολιτείες, όπως επί παραδείγματι αυτήν της Αριζόνας, η οποία εισάγει εξ ολοκλήρου τις ποσότητες πόσιμου νερού, ενώ στο Νέο Μεξικό τα αποθέματα αναμένεται να εξαντληθούν την προσεχή δεκαετία.
Αντιδρούν οι δύσπιστοιΩστόσο υπάρχουν και οι επικριτές της μεθόδου βιολογικού καθαρισμού νερού οι οποίοι την αποκαλούν «Τoilet to tap», σε ελεύθερη μετάφραση «Από την τουαλέτα στη βρύση», θεωρώντας σχεδόν ανέφικτο το ενδεχόμενο του πλήρους καθαρισμού ενός υδάτινου «μείγματος» από λύματα, χημικά, φαρμακευτικά υπολείμματα και άλλες μολυσματικές ουσίες, προκειμένου να καταστεί απολύτως πόσιμο. Οσα παρεμφερή εγχειρήματα επιχειρήθηκαν στο παρελθόν σε μεγαλουπόλεις, όπως επί παραδείγματι στο Σαν Ντιέγκο και το Λος Αντζελες, έμειναν στο στάδιο του σκαριφήματος, καθώς συνάντησαν τη σθεναρή αντίσταση και άρνηση των κατοίκων.
Ωστόσο, μετά τη λειτουργία των εγκαταστάσεων της Φαουντέιν Βάλεϊ θεωρείται ότι αποτελεί θέμα χρόνου το να ακολουθήσουν και άλλοι το παράδειγμά τους.
Βιολογικό νερό για 500.000 κατοίκουςΟ Μάικλ Μάρκους και η ομάδα του χρειάστηκαν δέκα χρόνια ερευνών στο Φαουντέιν Βάλεϊ, ένα προάστιο στα ΝΔ του Λος Αντζελες, και μια τεράστια εκστρατεία προβολής του προγράμματος, η οποία περιελάμβανε τουλάχιστον 1.200 κάθε είδους διαφημίσεις, σε μια προσπάθεια να πείσουν τον πληθυσμό της Καλιφόρνιας για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της μεθόδου.
«Επισκεφθήκαμε κάθε κοινότητα της υπό τροφοδότησης με αυτό το νερό περιοχής και μιλήσαμε με όλους τους ανθρώπους. Με τοπικούς πολιτικούς, ειδικούς σε θέματα υγείας, περιβαλλοντικές οργανώσεις, αξιωματούχους της ακτοφυλακής, ακόμη και με αθλητές της ιστιοσανίδας.
Διανείμαμε ενημερωτικά φυλλάδια, σε διάφορες γλώσσες, μεταξύ των οποίων στην ισπανική, στην κινεζική και στη βιετναμέζικη, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσουμε τη συγκατάθεση και αυτών των μειονοτήτων», επισημαίνει στο γερμανικό περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ» ο Μάρκους.
Από τον Ιανουάριο οι εν λόγω εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού παράγουν νερό για 500.000 κατοίκους, ωστόσο χρειάστηκε να επιτευχθεί ένας συμβιβασμός... Το φιλτραρισμένο νερό του αποχετευτικού δικτύου δεν καταλήγει απευθείας στο δίκτυο ύδρευσης, αλλά σε μια απόσταση 13 μιλίων βόρεια της περιοχής, σε μια τεχνητή λίμνη.
Εκεί αναμειγνύεται και κατακάθεται στα υδάτινα αποθέματα, από τα οποία αντλείται το νερό που καταλήγει στις βρύσες των κατοικιών και στα... ποτήρια των κατοίκων. Ωστόσο, για τον Μάρκους η εν λόγω διαδικασία αποτελεί ενεργειακή σπατάλη, καθώς το νερό θα ήταν, όπως υποστηρίζει, πολύ πιο καθαρό εάν προερχόταν απευθείας από τις εγκαταστάσεις του βιολογικού καθαρισμού.
Εξαπλώνεται η μέθοδος. Οι εγκαταστάσεις της Φάουντεϊν Βάλεϊ είναι οι μεγαλύτερες και πιο σύγχρονες στον κόσμο, ωστόσο δεν είναι οι μοναδικές. Στη Σιγκαπούρη, εδώ και μερικά χρόνια, αναμειγνύεται στο δίκτυο ύδρευσης ένα ποσοστό ανακυκλωμένου νερού από την αποχέτευση.
Στο Ουίντοεκ της Ναμίμπια «τρέχει» βιολογικά καθαρισμένο νερό απευθείας από τις εγκαταστάσεις στο δημόσιο δίκτυο ύδρευσης. Παρόμοιες εγκαταστάσεις αναμένεται να δημιουργηθούν τόσο στη Φλόριντα όσο και στο Κουίνσλαντ της Αυστραλίας.
Εδώ και καιρό μάλιστα εφαρμόζεται μια παρόμοια τεχνική στο... Διάστημα, καθώς αστροναύτες πίνουν κατά τη διάρκεια των διαστημικών αποστολών τους συχνά το «βιολογικό» νερό.
«Δεν υπάρχουν μακροχρόνιες έρευνες για πιθανούς κινδύνους για την υγεία», επισημαίνει ο 71χρονος Τακάσι Ασάνο, καθηγητής Τεχνικής Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας.
«Ωστόσο βάσει των έως σήμερα μεγεθών και μονάδων μέτρησης και ερευνών που έχουμε στη διάθεσή μας, το νερό είναι ασφαλές», προσθέτει ο Ασάνο. Παρά τις προσπάθειες των αρμοδίων να πείσουν τους κατοίκους για την ασφάλεια του νερού, ένας στους δύο Αμερικανούς δηλώνει, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, ότι δεν επιθυμεί να πιει νερό που προέρχεται από την τουαλέτα, είτε αυτό εγκυμονεί ή όχι κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία...

Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.ethnos.gr

Σχετικός δεσμός:

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11900&subid=2&tag=8400&pubid=2098896

Πεθαίνει η Νεκρά Θάλασσα

Ισραήλ και Ιορδανία ενώνουν τις δυνάμεις τους για τη διάσωση της Νεκράς Θάλασσας με την κατασκευή καναλιού, μήκους 160 χιλιομέτρων, στο χαμηλότερο σημείο στον πλανήτη.Η ανθρώπινη δραστηριότητα οδηγεί τη Νεκρά Θάλασσα σε βέβαιη καταστροφή. Αν δεν υπάρξει παρέμβαση για τη σωτηρία της, οι ειδικοί προβλέπουν ότι θα έχει εξατμιστεί μέχρι το 2050!
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η αλμυρή λίμνη της ιουδαϊκής ερήμου Αραβά κινδυνεύει να εξατμιστεί πλήρως μέχρι το 2050. Γι αυτόν τον λόγο, οι Αρχές του Ισραήλ και της Ιορδανίας προσέλαβαν τον κορυφαίο Βρετανό επιστήμονα Νόρμαν Φόστερ για τη μελέτη ενός φιλόδοξου σχεδίου, στόχος του οποίου είναι η μεταφορά υδάτων της Ερυθράς Θάλασσας στη Νεκρά Θάλασσα. Παγκόσμια τράπεζα και περιβαλλοντικές οργανώσεις αντιτίθενται στο σχέδιο, κάνοντας λόγο για «παρακινδυνευμένη παρέμβαση στο οικοσύστημα της περιοχής».
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η Νεκρά Θάλασσα κινδυνεύει να εξατμιστεί έως το 2050 εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Τo κλίμα της ερήμου -στην περιοχή βρέχει κατά μέσο όρο πέντε φορές τον χρόνο- και η έντονη ηλιοφάνεια επιταχύνουν την εξάτμισή της. Κύριος τροφοδότης της ήταν μέχρι τώρα ο Ιορδάνης ποταμός, όμως μετά το πέρασμά του από τη λίμνη Γενισαρέτ χύνεται στη βόρεια ακτή της Νεκράς Θάλασσας. Ισραήλ, Ιορδανία και Συρία απορροφούν από τον Ιορδάνη ποταμό, ετησίως, εκατομμύρια κυβικά λίτρα για πόσιμο νερό και καλλιέργειες.
Την ίδια ώρα, επιστήμονες του ισραηλινού Γεωλογικού Τοπογραφικού Παρατηρητηρίου επισημαίνουν ότι η εξαφάνιση της υδάτινης έκτασης είναι ήδη ορατή και διά γυμνού οφθαλμού. Κάθε χρόνο η στάθμη της κατεβαίνει κατά ένα μέτρο.
ΠρόβλεψηΓια τον γεωλόγο Ελι Ρατς, που καταγράφει καθημερινά τις εδαφικές μεταβολές, το φαινόμενο δεν μπορεί να αναχαιτιστεί. Η στάθμη των υδάτων συνεχίζει να ολισθαίνει, με αποτέλεσμα οι ποσότητες γλυκού νερού να μη φτάνουν πλέον στις υψηλότερες περιοχές της ερήμου, καταλήγοντας στον πυθμένα της λίμνης που αποτελείται από άλατα και αμμώδη ιζήματα. Αυτό το μαλακό στρώμα διαλύεται στα ρεύματα γλυκού νερού επιταχύνοντας τη διάβρωση.
Σήμερα στη Νεκρά Θάλασσα καταλήγει το 1/3 του υδάτινου όγκου απ ό,τι πριν από μία 30ετία. Η εταιρεία «Dead Sea Works» επεξεργάζεται την κρούστα που μένει μετά την εξάτμιση του νερού για την παραγωγή ποτάσας - πρώτης ύλης στη σύνθεση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων, προϊόν εξαγωγής σε περισσότερες από 60 χώρες. Για όλη αυτήν τη διαδικασία απαιτούνται ετησίως 150 εκατ. κυβικά νερό και αντλούνται από τη Νεκρά Θάλασσα.
Ο κορυφαίος Βρετανός αρχιτέκτονας Νόρμαν Φόστερ ανέλαβε την εκπόνηση του πρωτοποριακού σχεδίου, με βάση το οποίο θα δημιουργηθεί ένα σύμπλεγμα καναλιών, το οποίο θα μεταφέρει ύδατα της Ερυθράς Θάλασσας μέσω της ερήμου στη Νεκρά Θάλασσα. Λόγω της μεγάλης κλίσης επιπέδου, θα μπορεί στον τεχνητό ποταμό να κατασκευαστεί και υδροηλεκτρικός σταθμός.
Σύμφωνα με πρόταση του Βρετανού ειδικού, εγκαταστάσεις αφαλάτωσης θα μπορούσαν να τροφοδοτούν τις γύρω περιοχές με γλυκό νερό.
Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.ethnos.grΣχετικός δεσμός:http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11900&subid=2&tag=8334&pubid=2098757

ΔΙΨΑ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ

Δεν είναι λίγες οι γεωγραφικές περιοχές στις οποίες έχει αρχίσει να διαγράφεται το φάσμα εξάντλησης των φυσικών πόρων, μεταξύ των οποίων και του νερού. Οι πολεμικές συγκρούσεις που αναμένεται μελλοντικά να «πυροδοτηθούν», με «μήλο της έριδος» τους υδάτινους πόρους της Γης, θα αποτελούν σε έναν μεγάλο βαθμό, φυσικό επακόλουθο της πληθυσμιακής «έκρηξης».
Ο πλανήτης μας βιώνει έναν μαραθώνιο αγώνα ανάμεσα στον... πελαργό και το άροτρο, υποστηρίζουν αναλυτές. Αν νικήσει ο πελαργός -γεγονός που σημαίνει ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αυξηθεί ταχύτερα από την αγροτική παραγωγή-, τότε αρκετές περιοχές στον κόσμο θα έρθουν αντιμέτωπες με την πείνα, τον υποσιτισμό και τη λειψυδρία. Η διάβρωση και ο μαρασμός των εδαφών που πλήττονται από τις παρατεταμένες περιόδους ανομβρίας ή τη συστηματική και εγκληματική παράλληλα αποψίλωση των δασικών εκτάσεων αυξάνονται ραγδαία.
Εξαιτίας αυτής της εξέλιξης, έχασαν από το 1960 μέχρι σήμερα το Πακιστάν, η Αιθιοπία, η Νιγηρία και το Ιράν το ήμισυ των καλλιεργήσιμων εκτάσεών τους, ενώ εντός των προσεχών ετών αναμένεται οι απώλειες να αυξηθούν κατά 70%. Χαρακτηριστικό είναι ότι την ώρα που ένας Αφρικανός καταναλώνει κατά μέσο όρο ημερησίως 47 λίτρα νερού, ένας Αμερικανός «χρειάζεται» 578 λίτρα, ενώ το ένα έκτο του παγκόσμιου πληθυσμού δεν έχει την ελάχιστη πρόσβαση σε πόσιμο νερό.
«Καμπανάκι». Η UNICEF κρούει για πολλοστή φορά τον κώδωνα του κινδύνου για τη διαγραφόμενη παγκόσμια κρίση του «πετρελαίου του επόμενου αιώνα». Περισσότερα από 4.000 παιδιά πεθαίνουν την ημέρα εξαιτίας της έλλειψης πόσιμου ύδατος και των στοιχειωδών συνθηκών υγιεινής, ενώ το 20 έως 25% των θανάτων, παγκοσμίως, οφείλεται στη μόλυνση των υδάτινων πόρων.
Σχεδόν το 20% των παιδιών του κόσμου στερούνται ακόμα και την ελάχιστη ποσότητα του πόσιμου ύδατος που χρειάζονται προκειμένου να καλύψουν τις χρειώδεις ανάγκες τους και παράλληλα να περιορίσουν το ενδεχόμενο να προσβληθούν από μια πλειάδα επικίνδυνων για την υγεία και τη ζωή τους ασθενειών, οι οποίες μεταδίδονται μέσω των ακάθαρτων υδάτινων πηγών.
Το 21% των παιδιών στις αναπτυσσόμενες χώρες στερούνται πρόσβασης σε νερό, ενώ 2,6 δισ. άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε στοιχειώδεις εγκαταστάσεις υγιεινής. Στην υποσαχάρια Αφρική, ένα στα πέντε παιδιά πεθαίνει πριν φτάσει στο 5ο έτος της ηλικίας του, ενώ το 43% των παιδιών καταναλώνουν μη πόσιμο νερό, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την υγεία και τη ζωή τους.
Ο «ιός» της λειψυδρίας αναμένεται, σύμφωνα με εκτιμήσεις, να προσβάλει έως το 2050 το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού.
Οι χώρες που διψούν... για σύγκρουσηΧαρακτηριστικό είναι ότι 2,7 δισ. άνθρωποι σε 46 κράτη αναμένεται να βρεθούν, λόγω των επιπτώσεων των κλιματικών αλλαγών, μεταξύ αυτών και της έλλειψης υδάτινων πόρων, στη δίνη ένοπλων συγκρούσεων. Η Παγκόσμια Επιτροπή για το Νερό προσθέτει ότι η Νεκρά Θάλασσα αργοπεθαίνει, αφού πλέον δέχεται μόλις το 1/3 των υδάτων του ποταμού Ιορδάνη. Περισσότεροι από 240 ποταμοί που δεν περιορίζονται στα σύνορα ενός και μόνο κράτους διαρρέουν το έδαφος της γης, από τα ύδατα των οποίων «ζει» το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού. Και δεδομένου ότι ουδεμία χώρα δεν θα ήθελε να περιοριστεί στη διατήρηση -πόσω μάλλον να δεχτεί τη μείωση- των υδάτινων ποσοτήτων με τις οποίες τροφοδοτεί τον πληθυσμό και φυσικά τις βιομηχανικές της μονάδες, καθίσταται εύλογο γιατί οδηγούμαστε σε μια επικίνδυνη αύξηση της δυναμικής μιας επικείμενης σύγκρουσης για το νερό.
Χώρες όπως η Συρία ή το Ιράκ εξαρτώνται στον τομέα του εφοδιασμού, στο μεγαλύτερο ποσοστό, από το νερό που είναι αναγκασμένες να εισάγουν από άλλα κράτη. Και οι δύο χώρες, μάλιστα, δεν δίστασαν πριν από περίπου τρεισήμισι χρόνια να χαρακτηρίσουν τα γιγαντιαία προγράμματα κατασκευής αρδευτικών φραγμάτων στους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη από την Τουρκία ως σημαντικό λόγο για τη διεξαγωγή πολέμου.
Η Αιθιοπία, το Σουδάν και η Αίγυπτος βρίσκονται ήδη στα «μαχαίρια» για τα νερά του Νείλου. Οι δύο πρώτες σχεδιάζουν την κατασκευή φραγμάτων για την άρδευση περισσοτέρων αγροτικών καλλιεργειών, εις βάρος φυσικά της Αιγύπτου, η οποία επιζητεί να «διακλαδώνει» ετησίως έως και 5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού από τον Νείλο, για να δημιουργήσει στο δυτικό τμήμα οικισμούς που θα προέλθουν από τις νέες καλλιεργήσιμες εκτάσεις, οι οποίες θα προκύψουν από το άγονο και μη καλλιεργήσιμο έδαφος της ερήμου.
Ο Παλαιστίνιοι αυξάνονται ταχύτερα από άλλους λαούς, γεγονός που οξύνει τη διαμάχη με «έπαθλο» τα λιγοστά αποθέματα ύδατος της περιοχής, αποτελώντας χαρακτηριστικό παράδειγμα για το ότι τα πληθυσμιακά προβλήματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με κρίσεις που έχουν να κάνουν με τους φυσικούς πόρους των χωρών.
Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.ethnos.grΣχετικός δεσμός:http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11900&subid=2&tag=8334&pubid=2098900

Καλά χριστούγεννα !!!!!!!!!!!!!!