Για ένα καθαρότερο περιβάλλον

Eχετε ποτέ αναρωτηθεί πόσα χρόνια χρειάζονται οι πλαστικές σακούλες για να αφομοιωθούν από το περιβάλλον και πόσο κακό προκαλούν στο οικοσύστημα;

Η απάντηση είναι περίπου δέκα χρόνια, και σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 60. Συνεπώς, η επιβάρυνση του οικοσυστήματος φαντάζει μαμούθ, καθώς κάθε χρόνο πετιούνται πάνω από 60.000 τόνοι πλαστικών σακουλών, επιβραδύνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο και την αφομοίωση άλλων φυσικών απορριμμάτων.

Πριν όμως γίνουν όλα τα παραπάνω, οι πλαστικές σακούλες έχουν εν τη γενέσει τους επιβαρύνει για μία ακόμη φορά το περιβάλλον λόγω των βλαβερών αερίων που απελευθερώνονται κατά την κατασκευή τους στο εργοστάσιο. Πιο συγκεκριμένα, τα παράγωγα του πετρελαίου που απαιτούνται για την παραγωγή της σακούλας κατά τη διαδικασία της καύσης δημιουργούν τοξικότατες ουσίες που μπορούν να δημιουργήσουν σημαντικά προβλήματα σε κάθε ζωντανό οργανισμό.
Εκτός από τις χωματερές, μεγάλο είναι και το κακό που προκαλείται στη θαλάσσια χλωρίδα και πανίδα. Ζώα όπως τα δελφίνια, οι θαλάσσιες χελώνες και οι φώκιες πέφτουν θύματα της ανθρώπινης απερισκεψίας καθώς δεν είναι λίγες οι φορές τρώνε ή εγκλωβίζονται σε πλαστικές δημιουργίες που κολυμπούν ελεύθερες στα νερά.
Ωστόσο, καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται κάποιες φορές είναι και προς όφελος του οικοσυστήματος και κατ’ επέκταση προς όφελος του ίδιου του ανθρώπου. Οι βιοδιασπώμενες σακούλες απορριμμάτων είναι ένα νέο προϊόν το οποίο δεν επιβαρύνει το περιβάλλον όπως οι συμβατικές σακούλες, καθώς απαιτείται πολύ λιγότερος χρόνος για την πλήρη αποσύνθεσή τους (1 έως 4 έτη).
Η επιτάχυνση της διάσπασης επιταχύνεται καθώς οι σακούλες έρχονται σε επαφή με το φως, τη θερμότητα και το οξυγόνο, οπότε καλό είναι σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τις σακούλες των σούπερ μάρκετ για τα σκουπίδια μας, έστω κι αν αυτό φαντάζει πιο οικονομικό βραχυπρόθεσμα.
Που θα τις βρείτεΤις νέες οικολογικές σακούλες σκουπιδιών μπορείτε να τις βρείτε σε όλες τις αλυσίδες υπερκαταστημάτων καθώς και σε επιλεγμένα καταστήματα με οικολογικά προϊόντα. Επίσης, σιγά σιγά κάνουν την εμφάνιση τους σε διάφορα σούπερ μάρκετ και οι βιοδιασπώμενες σακούλες που βρίσκονται στο ταμείο για την μεταφορά των αγαθών.
Για να διακρίνετε τις οικολογικές από τις συμβατικές σακούλες θα πρέπει να αναγράφονται πάνω τα αρχικά PE-HD (πολυαιθυλένιο) ή θα πρέπει να υπάρχει το σήμα που προσδίδει ότι έχουν κατασκευαστεί από ανακυκλώσιμο υλικό.

Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.ethnos.gr

Σχετικός δεσμός:

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11900&subid=2&tag=8334&pubid=1908939

Ο κόσμος ξεμένει από νερό

Οι επιστήμονες προειδοποιούν: η επόμενη μεγάλη κρίση ενδέχεται να μην είναι ενεργειακή αλλά να αφορά την έλλειψη του βασικότερου συστατικού της ζωής: του νερού.

Η ανθρωπότητα μολύνει, εξαντλεί και εκτρέπει τα πεπερασμένα της αποθέματα πόσιμου νερού με τρομακτική ταχύτητα. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι ώς το 2025 πάνω από τις μισές χώρες του πλανήτη θα αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα αποθέματα πόσιμου νερού τους, ενώ μέχρι το 2050 ώς και το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού θα δυσκολεύεται να ξεδιψάσει.

Σε πολλές περιοχές του πλανήτη, οι υδάτινοι πόροι είναι υπερβολικά μολυσμένοι για να αξιοποιηθούν, με συνέπεια εκατομμύρια άνθρωποι στις φτωχές χώρες να είναι αναγκασμένοι να διανύουν καθημερινά πολλά χιλιόμετρα για να έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό.

Αλλοι, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ζουν σε αστικό περιβάλλον, πάσχουν από επιδημίες που προκαλούνται από την πόση μολυσμένου νερού. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμούσε ήδη από τις αρχές της δεκαετίας ότι περίπου 1,1 δισ. άνθρωποι δεν είχαν επαρκή πρόσβαση σε καθαρό νερό.
Η Ασία, η οποία φιλοξενεί πληθυσμό άνω των 4 δισ. ανθρώπων, είναι η πιο ευάλωτη περιοχή. Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελούν οι δυο αναδυόμενες οικονομικές υπερδυνάμεις, Κίνα και Ινδία, καθώς το 80% και 75% αντίστοιχα των υδάτινων πόρων τους είναι τόσο μολυσμένο ώστε κρίνεται εντελώς ακατάλληλο για πόση, για ψάρεμα, για άρδευση γεωργικών εκτάσεων ακόμα και για προσωπική υγιεινή. Το ίδιο ισχύει και για το μεγαλύτερο μέρος της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Το 90% των λυμάτων του Τρίτου Κόσμου εκκενώνονται χωρίς καμία επεξεργασία.
Χρησιμοποιώντας νέες τεχνολογίες ο άνθρωπος αντλεί νερό από πηγές βαθιά στο υπέδαφος με ρυθμό ταχύτερο από ό,τι η ίδια η Φύση μπορεί να το αντικαταστήσει. Αυτό έχει ως συνέπεια την αποξήρανση και τελική ερημοποίηση εκτάσεων που προηγουμένως ήταν γόνιμες: Oταν το νερό αντλείται από έναν ταμιευτήρα για να υδροδοτηθούν καλλιέργειες στην έρημο, τότε δημιουργείται μια έρημος κάπου αλλού.
Παράλληλα, το νερό εκτοπίζεται μαζικά μέσω της δημιουργίας γιγαντιαίων φραγμάτων. Τα τελευταία αποτελούν τον λόγο που τόσοι από τους μεγάλους ποταμούς του πλανήτη δεν φτάνουν πια στη θάλασσα. Eνα τεράστιο δίκτυο αγωγών κατασκευάζεται σε όλον τον κόσμο με σκοπό να μεταφέρει νερό από το ένα μέρος στο άλλο, όπως ακριβώς μεταφέρεται το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Με αυτόν τον τρόπο το νερό εκτοπίζεται μαζικά από ποτάμια, λίμνες και πάσης φύσεως ταμιευτήρες και καταλήγει στους υπονόμους.
Το κακό εντείνεται από ένα εξίσου καταστροφικό φαινόμενο: Ορισμένες φτωχιές χώρες επιλέγουν να παράγουν μαζικά καλλιέργειες που απαιτούν μεγάλα αποθέματα νερού προκειμένου να τις εξάγουν σε πλουσιότερες χώρες, οι οποίες δεν θέλουν να εξαντλήσουν τα δικά τους υδάτινα αποθέματα. Ως συνέπεια, οι φτωχές χώρες καταλήγουν να μένουν με αποξηραμένες λίμνες και ποτάμια.
Επιπλέον, η αστική ανάπτυξη δημιουργεί τεράστιες «θερμικές νήσους», οι οποίες καθιστούν αδύνατη την απορρόφηση της βροχής, καθώς λόγω της υψηλής θερμοκρασίας το νερό εξατμίζεται πριν φτάσει στο έδαφος. Αυτή ακριβώς η καταστροφή των γαιών που συγκρατούν το νερό της βροχής περιορίζει την ανανέωση των υδάτινων αποθεμάτων στις λεκάνες απορροής, με συνέπεια την εξάντληση των φυσικών αποθεμάτων του πλανήτη.
To νερό πλέον έχει γίνει είδος πολυτελείας για ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη, όπου κυριαρχεί η ξηρασία.

Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.ethnos.gr

Σχετικός δεσμός:

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11900&subid=2&tag=8777&pubid=1944889

Περιβαλλοντικα Δικαιωματα

Περιβαλλοντικά δικαιώματα
΢ήμερα, έχει πλέον αναγνωριστεί από τις κυβερνήσεις παγκοσμίως ότι οι περιβαλλοντικές πολιτικές και νομοθεσίες θα είναι αποτελεσματικές μόνο αν οι πολίτες έχουν επίσημα το δικαίωμα πρόσβασης στις περιβαλλοντικές πληροφορίες και αποκτήσουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν πλήρως και ενεργά στη λήψη αποφάσεων που αφορούν περιβαλλοντικά ζητήματα.
Σα περιβαλλοντικά δικαιώματα που οι πολίτες έχουν σήμερα προέρχονται από ένα ευρύ φάσμα περιβαλλοντικών αρχών και νόμων που έχουν υιοθετηθεί, τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τις τελευταίες δεκαετίες. Από τη δεκαετία του 1970, οι διεθνείς διακηρύξεις και τα ψηφίσματα άρχισαν να συνδέουν τις περιβαλλοντικές ανησυχίες με τα ανθρώπινα δικαιώματα. ΢την Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής το 1992 οι κυβερνήσεις υιοθέτησαν την ιστορική Διακήρυξη του Ρίο, η Αρχή 10 της οποίας, τονίζει ότι "τα περιβαλλοντικά ζητήματα τυχαίνουν καλύτερου χειρισμού με τη συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων πολιτών". Σο 1998 η αρχή αυτή έγινε πράξη με την υπογραφή της ΢ύμβασης του Aarhus για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα. Η ΢ύμβαση τέθηκε σε ισχύ το 2001 και έχει επικυρωθεί μέχρι σήμερα από 39 χώρες. Η Κύπρος επικύρωσε τη ΢ύμβαση το 2003. Σύμβαση του Aarhus
Η ΢ύμβαση αναγνωρίζει και στοχεύει να διασφαλίσει ότι κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να ζει σε ένα περιβάλλον κατάλληλο για την υγεία και ευημερία του, καθώς και το καθήκον του, τόσο μεμονωμένα όσο και συλλογικά, να προστατεύει και να βελτιώνει το περιβάλλον αυτό, και αυτό ισχύει τόσο για τις σημερινές όσο και τις αυριανές γενιές. Αναγνωρίζει ακόμα ότι "προκειμένου να ασκήσουν αυτό το δικαίωμα και να εκπληρώσουν αυτό το καθήκον, οι πολίτες πρέπει να διαθέτουν πρόσβαση σε πληροφορίες, να δικαιούνται να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων και να έχουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα". ΢το πεδίο του περιβάλλοντος, η ευρύτερη πρόσβαση σε πληροφορίες και η συμμετοχή του κοινού βελτιώνουν την ποιότητα και την
εφαρμογή των αποφάσεων, συμβάλλουν στην ευαισθητοποίηση του κοινού για περιβαλλοντικά ζητήματα, παρέχουν στο κοινό την ευκαιρία να εκφράσει τις ανησυχίες του και διευκολύνουν τις δημόσιες αρχές να λαμβάνουν υπόψη τις ανησυχίες αυτές.
Σο δικαίωμα γνώσης, το δικαίωμα συμμετοχής και το δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα, αποτελούν τους τρεις πυλώνες της ΢ύμβασης του Aarhus. Οι δημόσιες αρχές πρέπει να σέβονται τα περιβαλλοντικά δικαιώματα που προστατεύονται από τη ΢ύμβαση.
Πρόσβαση στην περιβαλλοντική πληροφόρηση
΢ε μια δημοκρατία, οι πολίτες έχουν το δικαίωμα πρόσβασης στις πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών πληροφοριών και η κυβέρνηση έχει την ευθύνη να στηρίζει το ενδιαφέρον του κοινού διευκολύνοντας την πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές. Για την επίτευξη των στόχων της ΢ύμβασης και τη διασφάλιση του δικαιώματος αυτού η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέσπισε την Οδηγία για την Πρόσβαση του Κοινού σε Περιβαλλοντικές Πληροφορίες, η οποία μεταφέρθηκε στην Κυπριακή νομοθεσία με το σχετικό Νόμο 119(Ι)/2004.
"Η αυξημένη πρόσβαση του κοινού στις περιβαλλοντικές πληροφορίες και η διάδοση των πληροφοριών αυτών συμβάλλει στη μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση σε θέματα περιβάλλοντος, την ελεύθερη ανταλλαγή απόψεων, ουσιαστικότερη συμμετοχή του κοινού στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για περιβαλλοντικά θέματα και τελικά σε καλύτερο περιβάλλον."
Τι θεωρείται πληροφορία σχετική με το περιβάλλον;
Πληροφορία σχετική με το περιβάλλον θεωρείται κάθε στοιχείο σε γραπτή, οπτική, ακουστική, ηλεκτρονική ή άλλη μορφή που αφορά:
την κατάσταση των στοιχείων του περιβάλλοντος, όπως η ατμόσφαιρα, το νερό, το έδαφος, το τοπίο και οι φυσικές τοποθεσίες, συμπεριλαμβανομένων των υγροβιότοπων και των παράκτιων και θαλάσσιων περιοχών, και η βιοποικιλότητα και τα στοιχεία της, καθώς και η αλληλεπίδραση μεταξύ των στοιχείων αυτών.

τους παράγοντες που επηρεάζουν ή ενδέχεται να επηρεάσουν τα στοιχεία του περιβάλλοντος, όπως οι ουσίες, η ενέργεια ο θόρυβος, οι ακτινοβολίες, τα απόβλητα, οι εκπομπές και οι απορρίψεις στο περιβάλλον.
τα μέτρα, όπως η νομοθεσία, οι πολιτικές, τα σχέδια, τα προγράμματα, οι περιβαλλοντικές συμφωνίες και οι δραστηριότητες που επηρεάζουν ή ενδέχεται να επηρεάσουν τα στοιχεία του περιβάλλοντος και τους παράγοντες, καθώς και μέτρα ή δραστηριότητες που αποσκοπούν στην
προστασία του περιβάλλοντος.
τις εκθέσεις για την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.
τις οικονομικές αναλύσεις και παραδοχές που γίνονται στα πλαίσια των μέτρων που λαμβάνονται.
την κατάσταση της ανθρώπινης υγείας και ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων της ενδεχόμενης ρύπανσης της τροφικής αλυσίδας, των συνθηκών ανθρώπινης διαβίωσης, των τοποθεσιών και οικοδομημάτων πολιτισμικού ενδιαφέροντος στο μέτρο που επηρεάζονται ή ενδέχεται να επηρεαστούν από την κατάσταση των στοιχείων του περιβάλλοντος, τους παράγοντες, ή τα μέτρα και τις δραστηριότητες που λαμβάνονται.
Ποιος έχει δικαίωμα πρόσβασης σε πληροφορίες που σχετίζονται με το περιβάλλον;
Δικαίωμα πρόσβασης σε πληροφορίες σχετικές με το περιβάλλον έχουν όλοι οι πολίτες και τα οργανωμένα σύνολα. Σο πρόσωπο που ζητά πληροφορίες δεν είναι υποχρεωμένο να επικαλεσθεί ή να αποδείξει οποιοδήποτε συμφέρον.
Που μπορεί κάποιος να αποταθεί για παροχή πληροφοριών που σχετίζονται με θέματα περιβάλλοντος;
Κάθε δημόσια αρχή έχει την υποχρέωση να παρέχει πληροφορίες που σχετίζονται με το περιβάλλον. Ο όρος δημόσια αρχή καλύπτει κάθε κυβερνητική ή άλλη δημόσια υπηρεσία, συμπεριλαμβανομένων των δήμων, κοινοτήτων, οργανισμών δημόσιας ωφέλειας και δημοσίου δικαίου και των δημόσιων
συμβουλευτικών φορέων, καθώς και οποιοδήποτε πρόσωπο που είτε εκτελεί δημόσια διοικητικά καθήκοντα, είτε ασκεί καθήκοντα και αρμοδιότητες δημόσιας αρχής ή παρέχει δημόσιες υπηρεσίες, σχετικά με το περιβάλλον.
Ποια αναμένεται να είναι η ανταπόκριση των δημόσιων αρχών στην αίτηση για παροχή στοιχείων που σχετίζονται με το περιβάλλον;
Οι δημόσιες αρχές υποχρεούνται να παρέχουν τις πληροφορίες το αργότερο εντός 1 μηνός από την ημερομηνία παραλαβής της σχετικής αίτησης, ή εντός 2 μηνών στις περιπτώσεις όπου ο όγκος και η πολυπλοκότητα των αιτούμενων πληροφοριών το δικαιολογούν. Ο αιτητής πρέπει να ενημερώνεται πριν τη λήξη της προθεσμίας του 1 μηνός για οποιαδήποτε παράταση, καθώς και για τους λόγους που την υπαγορεύουν.
Για την καλύτερη ανταπόκριση των δημοσίων αρχών σε αίτημα, αυτό θα πρέπει να είναι συγκεκριμένο. Όταν το αίτημα διατυπώνεται με τρόπο υπερβολικά αόριστο, η δημόσια αρχή μπορεί να ζητήσει από τον αιτητή να το διευκρινίσει.
Σε πια μορφή μπορούν να παρέχονται οι πληροφορίες που σχετίζονται με το περιβάλλον;
Όταν ζητούνται πληροφορίες σχετικές με το περιβάλλον συγκεκριμένης μορφής ή τύπου οι δημόσιες αρχές οφείλουν να ικανοποιούν το αίτημα αυτό. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις στις οποίες οι πληροφορίες αυτές είτε είναι ήδη προσιτές, είτε κρίνεται εύλογο να παρασχεθούν, υπό άλλη μορφή ή τύπο και οι δημόσιες αρχές πρέπει να αναφέρουν τους λόγους που γίνεται αυτό.
Οι δημόσιες αρχές πρέπει να καταβάλλουν προσπάθεια ώστε οι πληροφορίες που είναι σχετικές με το περιβάλλον να παρέχονται σε μορφή ή τύπο που επιτρέπει την εύκολη αναπαραγωγή και πρόσβαση με ηλεκτρονικά μέσα.
Σε ποιες περιπτώσεις μπορούν οι δημόσιες αρχές να αρνηθούν την παροχή πληροφοριών;
Οι δημόσιες αρχές μπορούν να αρνηθούν την παροχή πληροφοριών στις
περιπτώσεις όπου η αίτηση:
είναι προφανώς παράλογη.
διατυπώνεται κατά τρόπο υπερβολικά αόριστο.
αφορά ημιτελές υλικό ή ημιτελή έγγραφα και δεδομένα. ΢την περίπτωση αυτή, η δημόσια αρχή παρέχει πληροφορίες σχετικά με την αρχή που ετοιμάζει το υλικό και τον χρόνο που χρειάζεται για την ολοκλήρωση του.
αφορά ενδοϋπηρεσιακές επικοινωνίες.
΢την περίπτωση που οι απαιτούμενες πληροφορίες δεν κατέχονται από τη δημόσια αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, τότε η δημόσια αρχή είτε διαβιβάζει την αίτηση στην αρμόδια αρχή, είτε ενημερώνει τον αιτητή ως προς το που μπορεί να αποταθεί.
Επίσης, οι δημόσιες αρχές μπορούν αν αρνηθούν την παροχή πληροφοριών αν η δημοσιοποίηση τους θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά:
Σον εμπιστευτικό χαρακτήρα των διαδικασιών της δημόσιας αρχής, όπου αυτό προβλέπεται από τη νομοθεσία.
Σις διεθνείς σχέσεις της Δημοκρατίας, τη δημόσια ασφάλεια και την εθνική άμυνα.
Ση λειτουργία της δικαιοσύνης, το δικαίωμα κάθε προσώπου σε δίκαιη δίκη ή τη δυνατότητα μιας δημόσιας αρχής να διεξάγει έρευνα ποινικού ή πειθαρχικού χαρακτήρα.
Σον εμπιστευτικό χαρακτήρα εμπορικών ή βιομηχανικών πληροφοριών όπου αυτό προβλέπεται από την εθνική ή την κοινοτική νομοθεσία.
Σα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας
Σον εμπιστευτικό χαρακτήρα των προσωπικών δεδομένων ή αρχείων που αφορούν φυσικό πρόσωπο όταν το εν λόγω πρόσωπο δεν έχει συναινέσει στη δημοσιοποίηση των πληροφοριών
Σα συμφέροντα προστασίας οποιουδήποτε προσώπου, το οποίο έχει δώσει τις απαιτούμενες πληροφορίες εθελοντικά, εκτός αν το συγκεκριμένο πρόσωπο έχει συναινέσει στη δημοσιοποίηση των πληροφοριών αυτών
Σην προστασία του περιβάλλοντος στο οποίο αναφέρονται οι πληροφορίες, όπως ο εντοπισμός σπάνιων ειδών.
Οι δημόσιες αρχές δεν μπορούν να απορρίψουν πρόσβαση σε πληροφορίες
σχετικές με εκπομπές στο περιβάλλον.
Οι δημόσιες αρχές πρέπει να ενημερώνουν γραπτώς τον αιτητή, εντός των καθορισμένων προθεσμιών, σχετικά με την άρνηση παροχής πληροφοριών, αναφέροντας τους λόγους της απόρριψης και παρέχοντας πληροφορίες σχετικές με τη διαδικασία προσφυγής.
Σε περίπτωση που θεωρηθεί αβάσιμη η απόρριψη αιτήματος για παροχή πληροφοριών, ποια είναι τα δικαιώματά του πολίτη;
Οποιοδήποτε πρόσωπο θεωρεί ότι το αίτημα του για παροχή πληροφοριών σχετικών με το περιβάλλον αγνοήθηκε ή απορρίφθηκε αδικαιολόγητα, απαντήθηκε ανεπαρκώς ή ελλιπώς, ή δεν αντιμετωπίσθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, έχει δικαίωμα, εντός τριάντα ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης ή την πάροδο της σχετικής προθεσμίας σε περίπτωση παράλειψης της αρμόδιας αρχής να του κοινοποιήσει οποιαδήποτε απόφαση, να προσφύγει στον Τπουργό, ο οποίος εξετάζει την περίπτωση και αποφασίζει. Επίσης, έχει δικαίωμα για προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο.
Συγκεκριμένες υποχρεώσεις των δημοσιών αρχών όσον αφορά τις πληροφορίες που σχετίζονται με το περιβάλλον
Κάθε δημόσια αρχή οφείλει να οργανώνει τις πληροφορίες που αφορούν την αρμοδιότητα της, τις οποίες κατέχει ή κατέχονται για λογαριασμό της, με σκοπό τη συστηματική διάδοση τους, ειδικά με ηλεκτρονικά μέσα. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να καθίστανται σταδιακά διαθέσιμες σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων που είναι εύκολα προσιτές στο κοινό μέσω του διαδικτύου. Οποιαδήποτε όμως στοιχεία που συλλέγηκαν πριν την έναρξη ισχύος του Νόμου το 2004, δεν είναι υποχρεωτικό να παρέχονται σε ηλεκτρονική μορφή.
Οι πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται και να διαδίδονται περιλαμβάνουν:
Σα κείμενα διεθνών συνθηκών, συμβάσεων ή συμφωνιών καθώς και τα κείμενα της κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας που αφορούν στο περιβάλλον.
Σις πολιτικές, τα σχέδια και τα προγράμματα που σχετίζονται με το

περιβάλλον.
Σις εκθέσεις προόδου που εκπονούν ή τηρούν σε ηλεκτρονική μορφή δημόσιες αρχές σχετικά με την εφαρμογή των πιο πάνω.
Σις εκθέσεις για την κατάσταση του περιβάλλοντος.
Σα δεδομένα ή τις περιλήψεις των δεδομένων που προκύπτουν από τον έλεγχο δραστηριοτήτων που επηρεάζουν ή ενδέχεται να επηρεάσουν το περιβάλλον.
Σις άδειες που έχουν σημαντικές
επιπτώσεις στο περιβάλλον και τις περιβαλλοντικές συμφωνίες.
Σις μελέτες των επιπτώσεων στο περιβάλλον και τις αξιολογήσεις των κινδύνων που αφορούν τα στοιχεία του περιβάλλοντος.
Επίσης, στην περίπτωση άμεσης απειλής ανθρώπινης ζωής ή του περιβάλλοντος λόγω ανθρώπινων δραστηριοτήτων ή φυσικών αιτιών, κάθε δημόσια αρχή πρέπει να ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση το κοινό για όλες τις πληροφορίες που κατέχει ή κατέχονται για λογαριασμό της και οι οποίες θα ήταν δυνατόν να επιτρέψουν στο κοινό που ενδέχεται να επηρεαστεί, να λάβει μέτρα για την πρόληψη ή τον περιορισμό των ζημιών από την εν λόγω απειλή.
Πρακτικές ρυθμίσεις
Για διευκόλυνση της πρόσβασης του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες οι δημόσιες αρχές:
Έχουν καθορίσει υπεύθυνους ενημέρωσης που θα υποστηρίζουν το κοινό στην αναζήτηση πρόσβασης σε πληροφορίες.
Έχουν καθορίσει χώρους για την εξέταση των απαιτούμενων πληροφοριών
Έχουν καταρτίσει μητρώα ή καταλόγους των περιβαλλοντικών πληροφοριών που κατέχουν, με αναφορές για το που μπορούν να βρεθούν οι πληροφορίες αυτές.
Οι δημόσιες αρχές μπορούν να επιβάλλουν τέλη για την παροχή πληροφοριών, τα οποία θα δημοσιοποιούνται. Σα τέλη δεν θα υπερβαίνουν το λογικό κόστος παροχής των πληροφοριών
Υπεύθυνοι ενημέρωσης ΤΠΕΤΘΤΝΟΙ ΕΝΗΜΕΡΩ΢Η΢ ΤΠΟΤΡΓΕΙΟΤ ΓΕΩΡΓΙΑ΢, ΥΤ΢ΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΣΟ΢
ΣΜΗΜΑ / ΤΠΗΡΕ΢ΙΑ
ΦΩΡΟ΢ ΓΙΑ ΣΗΝ ΕΞΕΣΑ΢Η ΣΩΝ ΑΠΑΙΣΟΤΜΕΝΩΝ ΠΛΗΡΟΥΟΡΙΩΝ
ΤΠΕΤΘΤΝΟΙ ΕΝΗΜΕΡΩ΢Η΢
Σμήμα Γεωργίας
Σμήμα Γεωργίας, Αρχ. Μακαρίου Γ’ 39, 2407 Έγκωμη, Λευκωσία – Κλάδος Φρήσης Γης και Ύδατος
κα Φρυστάλλα Κώστα
ckosta@da.moa.gov.cy
Σμήμα Αναπτύξεως Τδάτων
Σμήμα Αναπτύξεως Τδάτων, Λεωφ. Δημοσθένη ΢εβέρη, 1413 Λευκωσία - Βιβλιοθήκη
κ. Νικόλας Δ. Φριστοφίδης
nchristofides@wdd.moa.gov.cy
Σμήμα Δασών
Σμήμα Δασών, 1414 Λευκωσία - Σομέας Πάρκων και Περιβάλλοντος
κ. Μηνάς Παπαδόπουλος
nature@fd.moa.gov.cy
Κτηνιατρικές Τπηρεσίες
Κτηνιατρικές Τπηρεσίες, 1417 Λευκωσία - Αρχείο
κ. Ανδρέας Παπαευσταθίου
apapaevstathiou@vs.moa.gov.cy
Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών
Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών, Σ.Θ. 22016, 1516 Λευκωσία - Βιβλιοθήκη
Δρ. Παναγιώτης Ντάλιας
P.Dalias@arinet.ari.gov.cy
Σμήμα Αναδασμού
Σμήμα Αναδασμού, 1419 Λευκωσία - Βιβλιοθήκη
κα Παγώνα Λούκα
κα Μαρία Ξερού
lcdhq@lcd.moa.gov.cy
Μετεωρολογική Τπηρεσία
Μετεωρολογική Τπηρεσία, 1418 Λευκωσία - Δωμάτιο αρ. 101
κ. ΢τέλιος Πασιαρδής
spashiardis@ms.moa.gov.cy
Σμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης
Σμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης, 1415 Λευκωσία - Βιβλιοθήκη
Δρ Ελένη Γ. Μορισσώ
emorisseau@gsd.moa.gov.cy
Σμήμα Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών
Σμήμα Αλιείας και Θαλάσσιων Ερευνών, 1416 Λευκωσία - Σομέας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος
κα Θεοδώρα Νικολαϊδου – ΢ιαμμά
tsiamma@dfmr.moa.gov.cy
Τπηρεσία Μεταλλείων
Τπηρεσία Μεταλλείων, Λεύκωνος 1, 1422 ΢τρόβολος, Λευκωσία
κ. ΢τέλιος Μιχαήλ
minesinfo@mines.moa.gov.cy
Τπηρεσία Περιβάλλοντος
Τπηρεσία Περιβάλλοντος, 28ης Οκτωβρίου 20-22, 2414 Έγκωμη, Λευκωσία
κα Νάσια Δικηγοροπούλου
ndikigoropoulou@environment.moa.gov.cy

Ενας διψασμένος πλανήτης

Η προσφορά νερού σε επαρκή ποσότητα και ποιότητα είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για την παγκόσμια κοινότητα.

Ηδη ένας μεγάλος αριθμός κατοίκων του πλανήτη εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό είτε λόγω της ραγδαίας ερημοποίησης άλλοτε γόνιμων εκτάσεων, ως συνέπεια της παγκόσμιας κλιματολογικής αλλαγής, είτε λόγω υπερεκμετάλλευσης των διαθέσιμων υδάτινων πόρων από τη γεωργία, είτε λόγω της μόλυνσής τους από τη βιομηχανία.

Παγκοσμίως, το 10% της κατανάλωσης νερού οφείλεται στα νοικοκυριά, το 20% στη βιομηχανία και το 70% στην αγροτική παραγωγή. Αυτό σημαίνει ότι καταναλώνουμε πολύ περισσότερο νερό εμμέσως, μέσα από τρόφιμα και βιομηχανικά προϊόντα, παρά άμεσα σβήνοντας τη δίψα μας, χαλαρώνοντας κάτω από το ντους ή πλένοντας το αυτοκίνητο.

Ενας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός χωρών αντιμετωπίζουν μεγάλη δυσκολία στο να αρδεύσουν τις καλλιέργειές τους και επομένως να θρέψουν τον πληθυσμό τους, ο οποίος αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς. H Κίνα αν και διαθέτει τα τρίτα μεγαλύτερα αποθέματα πόσιμου νερού στον πλανήτη (6,4% επί του συνόλου), φιγουράρει στις τελευταίες θέσεις παγκοσμίως ως προς την ποσότητα νερού που αναλογεί σε κάθε κάτοικό της, ως συνέπεια του τεράστιου πληθυσμού της.

Η ποσότητα αυτή, μάλιστα, αναμένεται να υποχωρήσει σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα ώς το 2030. Κατά συνέπεια, η Κίνα χάνει ετησίως καλλιεργήσιμη γη με έκταση μεγαλύτερη της Σερβίας! Ανάλογα απαισιόδοξες είναι οι προβλέψεις και για την Ινδία, όπου ο υδροφόρος ορίζοντας υποχωρεί με ανησυχητικό ρυθμό λόγω της ανεξέλεγκτης άρδευσης. H ζήτηση αναμένεται να υπερβεί τα εγχώρια φυσικά αποθέματα ώς το 2050.

Ετσι, εκτιμάται ότι οι δυο αναδυόμενες υπερδυνάμεις θα ξεκινήσουν τις μαζικές εισαγωγές νερού. Το ερώτημα είναι, από πού; Μια ματιά στον χάρτη δίνει μια πρώτη απάντηση. Τα τεράστια ποτάμια της Σιβηρίας, όπως ο Ομπ, ο Λένας, ο Ιρτύς και ο Ιενεσέης, μοιάζουν με φυσικούς αγωγούς που μεταφέρουν το πολυτιμότερο αγαθό για την ανθρώπινη επιβίωση.

Πολυάριθμους και τεράστιους ποταμούς έχει και η Βραζιλία, με πρώτον τον Αμαζόνιο, όμως οι φαινομενικά ανεξάντλητοι υδάτινοι πόροι της δοκιμάζονται από μια νεότευκτη βιομηχανική δραστηριότητα που αναπτύσσεται ραγδαία: τη βιομηχανία βιοκαυσίμων. Τα τελευταία 30 χρόνια η Βραζιλία είναι η κορυφαία στον κόσμο παραγωγός αιθανόλης, ενός αλκοόλ που προέρχεται από δημητριακά, όπως το καλαμπόκι και τα ζαχαροκάλαμα, και χρησιμοποιείται ως καύσιμο για αυτοκίνητα.

Σήμερα, η αιθανόλη αντιστοιχεί σε πάνω από το 40% των καυσίμων που χρησιμοποιούν στα αυτοκίνητά τους οι Βραζιλιάνοι. Το παράδειγμα της Βραζιλίας έχουν αντιγράψει και οι ΗΠΑ. Τα οφέλη είναι προφανή: τα βιοκαύσιμα ήταν αρκετά φθηνότερα από το πετρέλαιο.Λιγότερο προφανές είναι το τίμημα: Οι καλλιέργειες δημητριακών απαιτούν μεγάλη κατανάλωση νερού, ενώ η συνεχής επέκτασή τους έχει ως συνέπεια την αποψίλωση τεράστιων εκτάσεων τροπικού δάσους.

Αν συνυπολογιστούν οι εκτιμήσεις για την αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού από τα 6 στα 8 δισεκατομμύρια ώς το 2050, τότε το? υδάτινο μέλλον του πλανήτη προδιαγράφεται δυσοίωνο.

ΤΟ ΝΕΡΟ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

1. Aπαιτούνται περίπου 1.000 λίτρα νερού για να παραχθεί 1 κιλό ψωμί. Επομένως, απαιτούνται 260 κυβικά νερού για να τραφεί ένα άτομο επί ένα έτος με χορτοφαγική διατροφή.

2. Αν στην παραπάνω διατροφή προστεθεί το κρέας σε ποσοστό 20% της διατροφής ενός ατόμου, απαιτείται διπλάσια ποσότητα νερού σε σχέση με έναν χορτοφάγο.

3. Η αρόσιμη γη αυξήθηκε οριακά -παγκοσμίως- την περίοδο 1960-2000. Κατά συνέπεια, η παγκόσμια κατά κεφαλήν καλλιεργήσιμη έκταση συρρικνώθηκε από τα 0,45 εκτάρια στα 0,25.

4. Η έκρηξη της αστικοποίησης ανταγωνίζεται τη γεωργία στην διασφάλιση υδάτινων πόρων. Το 1950, υπήρχαν 86 πόλεις με πληθυσμό άνω του ενός εκατομμυρίου. Το 2000, υπήρχαν 387. Το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σήμερα στις πόλεις, όταν το 1950 ζούσε το 29%. Το εν λόγω ποσοστό θα έχει αυξηθεί στο 60% ώς το 2030.

5. Οι συνέπειες της άνισης αύξησης της ζήτησης σε νερό είναι ήδη ορατές: Εντεκα χώρες, οι οποίες φιλοξενούν σχεδόν το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού έχουν αρνητικό ισοζύγιο υπόγειων υδάτων.

 

πηγη: ethnos.gr

Προστασια ελεγχος και προληψη των νερων

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ, EΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΗΣ ΡΥΠΑΝΣΗΣ ΤΩΝ ΝΕΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ
Η ρύπανση των νερών και του εδάφους ως αποτέλεσμα ανθρώπινων δραστηριοτήτων, προκαλείται από την άμεση ή έμμεση εισαγωγή στα νερά ή το έδαφος, αντικειμένων, ουσιών, θερμότητας, κραδασμών ή θορύβου που ενδέχεται να προκαλέσουν βλάβη στην ανθρώπινη υγεία ή τους ζώντες οργανισμούς που διαβιούν στα νερά ή το έδαφος, ή να βλάψουν το υδατικό ή εδαφικό οικολογικό σύστημα.
Στο παρελθόν, μεγάλος αριθμός βιομηχανιών απέρριπταν τα ανεπεξέργαστα απόβλητά τους σε υδάτινους αποδέκτες ή το έδαφος με κίνδυνο ρύπανσης των υπόγειων και επιφανειακών νερών και του εδάφους. Με την πάροδο του χρόνου, αρκετές μονάδες άρχισαν να επεξεργάζονται τα απόβλητά τους, ανάλογα με την ποιότητα του αποδέκτη στον οποίο τελικά θα απορριφθούν. Ταυτόχρονα, το κράτος προώθησε έργα περιβαλλοντικής υποδομής, όπως ο κεντρικός σταθμός επεξεργασίας αποβλήτων Βαθειάς Γωνιάς, στον Άγιο Σωζόμενο ενώ προωθεί χώρους ορθολογικής διαχείρισης στερεών αποβλήτων, ώστε η προστασία του περιβάλλοντος από τη ρύπανση να είναι ολοκληρωμένη.
Η Υπηρεσία Περιβάλλοντος, έχει την ευθύνη για την προστασία, έλεγχο και πρόληψη της ρύπανσης των νερών και του εδάφους από τη λειτουργία βιομηχανικών και κτηνοτροφικών δραστηριοτήτων (χοιροστάσια, αγελαδοτροφεία, πτηνοτροφεία) και, γενικά, από οποιαδήποτε ανθρώπινη δραστηριότητα που μπορεί ή τείνει να ρυπάνει τα νερά και το έδαφος. H προστασία, έλεγχος και πρόληψη της ρύπανσης επιτυγχάνεται με την εφαρμογή των περί Ελέγχου της Ρύπανσης των Νερών Νόμους 2002 μέχρι 2007 του περί της Ολοκληρωμένης Πρόληψης και Ελέγχου της Ρύπανσης Νόμου (Αρ.56(Ι)/2003). Οι διεργασίες που εμπίπτουν στο Νόμο 56(Ι)/2003 (σχετικά πολύ μεγάλης δυναμικότητας εγκαταστάσεις) θα πρέπει, μέχρι τον Οκτώβριο 2007, να εφαρμόσουν τις Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές για τον ολοκληρωμένο έλεγχο και την πρόληψη της ρύπανσης.
Με βάση τον περί Ελέγχου της Ρύπανσης των Νερών και του Εδάφους Νόμο, χορηγούνται άδειες απόρριψης αποβλήτων, με τις οποίες ρυθμίζεται η ορθολογική διαχείριση των αποβλήτων βιομηχανικών και κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων. Για τον έλεγχο της τήρησης των όρων της άδειας ή για επιβεβαίωση των όσων δηλώνονται στην αίτηση για χορήγηση άδειας απόρριψης αποβλήτων, κατά την εξέτασή της γίνονται επιθεωρήσεις διεργασιών από Επιθεωρητές που διορίστηκαν με βάση τον περί Ελέγχου της Ρύπανσης των Νερών και του Εδάφους Νόμο. Στοιχεία και κείμενα αδειών για τις εταιρείες που είναι αδειοδοτημένες υπάρχουν στο αρχείο αδειών απόρριψης αποβλήτων.
Η Υπηρεσία έχει, επίσης, συμμετοχή στην ευθύνη για την προστασία των νερών από τη νιτρορύπανση γεωργικής προέλευσης και για την εφαρμογή του Κώδικα Ορθής Γεωργικής Πρακτικής για την ορθολογική διαχείριση των κτηνοτροφικών αποβλήτων για προστασία την προστασία των νερών από την νιτρορύπανση
Περισσότερες πληροφορίες για τους σχετικούς Νόμους και Κανονισμούς και για την ορθολογική διαχείριση αποβλήτων (π.χ. χοιροστασίων) περιέχονται σε ενημερωτικά φυλλάδια, άρθρα που ετοιμάστηκαν και παρουσιάσεις. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν επίσης να επικοινωνήσουν στα τηλέφωνα 22303851, 22303854, 22303841 και 22303923.
ΝΙΤΡΟΡΥΠΑΝΣΗ
Νιτρορύπανση είναι το φαινόμενο κατά το οποίο τα υπόγεια νερά υφίστανται ρύπανση ή ενδέχεται να υποστούν ρύπανση κυρίως από γεωργική ή και κτηνοτροφική δραστηριότητα, με βασικό κριτήριο την περιεκτικότητα του νερού σε νιτρικά (όταν περιέχουν ή δυνατό να περιέχουν περισσότερο από 50 mg/l νιτρικών ιόντων).
Μέσα στα πλαίσια αυτά έχουν καθοριστεί έξι Ευπρόσβλητες Ζώνες στα Νιτρικά (NVZs): Κοκκινοχώρια, Κίτι-Περβόλια, Ακρωτήρι, Πάφος, Πόλις Χρυσοχούς, Ποταμός Καρκώτης.
Πρόγραμμα Δράσης
Στόχος είναι η προστασία των νερών στις ευπρόσβλητες ζώνες με:
Τον έλεγχο της χρήσης λιπασμάτων (ποσότητα, τύπο και χρόνο εφαρμογής και πότε αυτή απαγορεύεται).
Τον καθορισμό των απαιτήσεων για την αποθήκευση και τη μεταφορά των λιπασμάτων.
Τον έλεγχο της χρήσης των κτηνοτροφικών αποβλήτων (κοπριά και λύματα) και την εφαρμογή τους στο έδαφος. Το όριο είναι 170 kg N/ha. Ρυθμίζονται η τοποθεσία, η δοσολογία, ο χρόνος και η μέθοδος εφαρμογής.
Την υποχρεωτική κράτηση αρχείου για την εφαρμογή λιπασμάτων και κτηνοτροφικών αποβλήτων.
Τη Χημική Ανάλυση του εδάφους και φύλλων.
Τον καθορισμό ορθής δόσης για κάθε τύπο των κυρίων φυτειών/ καλλιεργειών στις τοπικές συνθήκες (κλίμα και έδαφος).
Την εκπαίδευση και ενημέρωση των γεωργών.
Κώδικας Ορθής Γεωργικής Πρακτικής (Κ.Δ.Π 263/2007)
Στόχος του είναι η μείωση της νιτρορύπανσης από τη χρήση λιπασμάτων και κτηνοτροφικών αποβλήτων και η εισαγωγή αποδεκτών πρακτικών για τη χρήση επεξεργασμένου νερού και λάσπης στη γεωργία, για προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος.
Αποτελείται από τέσσερα μέρη: Κώδικας για τη χρήση λιπασμάτων, Κώδικας για τη χρήση κτηνοτροφικών αποβλήτων, Χρήση του επεξεργασμένου νερού, Χρήση της λάσπης στη γεωργία.
Πολλαπλή συμμόρφωση
Πολλαπλή συμμόρφωση είναι οι ελάχιστες απαιτήσεις που υποχρεούνται να εφαρμόζουν οι γεωργοί που λαμβάνουν άμεσες ενισχύσεις. Οι υποχρεώσεις αυτές είναι συγκεκριμένες και καθορίζονται στον Κανονισμό ΕΚ 1782/2003, ο οποίος αναφέρει ότι ο γεωργός που λαμβάνει ενισχύσεις, οφείλει να εφαρμόζει:
(α) Τις Κανονιστικές Απαιτήσεις Διαχείρισης (SMRs), που αναφέρονται στο περιβάλλον, στην αναγνώριση και καταγραφή των ζώων, στη δημόσια υγεία και την υγεία των ζώων και των φυτών, στην κοινοποίηση των ασθενειών και στις συνθήκες διαβίωσης των ζώων.
(β) Τις Καλές Γεωργικές και Περιβαλλοντικές Συνθήκες (GAECs), οι οποίες αποτελούν ένα σύνολο πρακτικών που πρέπει να χρησιμοποιούν οι γεωργοί κατά την αξιοποίηση του εδάφους, με στόχο να αποφευχθεί η εγκατάλειψη ή η υποβάθμιση της γεωργικής γης.